Wat niemand je vertelt over bevallen en pasgeboren baby's...

 Mijn eerste foto met Lara

Mijn eerste foto met Lara

1/ Pasgeboren of niet: baby's maken lawaaitjes tijdens hun slaap. In die mate dat jij elke 5 seconde wakker schiet want 'de baby is toch niet aan het stikken', 'hoort die ademhaling te piepen', 'wat kan er in godsnaam zo grappig zijn dat de baby lacht' etc. (en ja, een baby lacht soms in hun slaap, really weird!). En na een tijdje schiet je wakker als je de baby NIET hebt gehoord de laatste 10 minuten met 'ze zou toch niet dood zijn hé'. Heel ergerlijk!

2/ De eerste kaka van een baby is pikzwart, vergelijkbaar met perenstroop. Dezelfde kleur, dezelfde kleverige consistentie. Echt waar, volgens mij smeren de vroedvrouwen dat als grap in die pamper. Een beetje zoals een studentendoop. Om te zien of je wel in het clubje van mama's toegelaten mag worden.

 

3/ Babykak stinkt evenveel als die van volwassenen. Echt waar. En die scheetjes ook. En als dit niet algemeen zo is, dan heb ik nog een gelijkenis tussen mijn dochter en de papa ontdekt.

4/ Niet alleen je baby draagt pampers de eerste weken na de bevalling. Ik denk dat ik een kilo ben kwijtgespeeld aan bloed. Je krijgt trouwens ook van die (megasexy - NOT) gaasonderbroeken aan. Het is zoals het klinkt. En... het is een one size fits all. Niet dus, knip die maar effe wat bij voor mij. 

5/ Je eerste toiletbezoek (langs beide kanten) is een hel. No details.

6/ Je buik is letterlijk een slachtveld! Vol paarse striemen, precies een half leeggelopen zakje dat daar hangt, boven een litteken van 15 cm (jup, ik heb mijn litteken gemeten!). En ja, ik weet dat veel vrouwen striemen krijgen tijdens de zwangerschap, maar ik was niet zoveel bijgekomen (12kg) en mijn buik was niet extreem groot, dus ik hoopte om (net zoals mijn moeder) daarvan bespaard te blijven. Not. De uitdrukking 'je strepen verdiend hebben' kan oorspronkelijk wel uit het leger komen, maar komt hier veel beter tot uiting vind ik. 

7/ Ik ben niet moeilijk als er bezoek komt. Echt: vrijwel iedereen heeft ons meisje al op de arm gehad. Zij vindt het niet erg, want ze slaapt vrolijk door. Waar ik echt niet tegen kan is als iemand (en ik ga geen namen noemen) mijn 2 weken oude baby uit mijn armen trekt met de melding 'ik ga ze eens pakken, ik heb genoeg ervaring met kinderen'. Op dat moment ben ik net niet ontploft. DOE. DIT. NOOIT! Niet elke moeder is zo makkelijk als ik (of perplex - nog steeds in twijfel) en we zijn hormoonbommetjes op dat moment. Je bent van je leven niet zeker als je dit doet!

8/ Spieren dat zo'n baby heeft! Buikspieren om jaloers op te zijn, (beetje ironisch, aangezien de mijne er nog nooit zo slecht aan toegeweest zijn) en dan die nekspieren. Lara hield al vanaf de dag van haar geboorte haar hoofdje naar boven als ze op haar buikje gelegd werd. 

9/ Baby's hebben last van acné. Echt waar. En het is zo'n zielig zicht. Gelukkig zal ze hiervan geen trauma's oplopen, in tegenstelling tot over 13 jaar. Dit is trouwens vanzelf weggegaan. 

10/ Ze noemen een platte baby echt zo met een reden. De eerste weken krijg je weinig reactie van je baby en slaapt je kind echt quasi continu. Niet dat we dat erg vinden. :)